enkele dagen geleden ( tijdens het eten van een eenzame spaghetti met Parmezaanse kaas en boter ) belde een goeie vriendin me op en zei me dat één van onze gemeenschappelijke vrienden een hartaanval had gehad. Ik ook dus bijna, op dat moment dat ik dat hoorde. (Hoewel ik me realiseer dat het eerder een flauw afkooksel zal zijn en ik hoop dat het me nooit zal overkomen, maar goed). De man is een GROOT artiest. Met woorden. Hij KAN iets neerzetten… in tegenstelling tot miljoenen mensen ( zoals ik ) die een weblog bijhouden (voor wie ? ) of zelfs betaald worden voor hun werk en zich journalist mogen noemen.
Deze man HEEFT het én kan het. Slechts een paar jaar jonger dan mij, wat me deed realiseren dat zijn woorden zo belangrijk zijn.
Voor mij, voor mijn familie …voor iedereen die het wil lezen. Vandaar -met VEEL trots- op mijn log :
“Still a little shy” IvC …overleven of over leven:
Quote:
Je denkt anders in abstracte termen over ‘ik wil nu nog niet sterven, het leven is fijn’, maar wanneer je onmiddellijk geconfronteerd wordt met de wetenschap dat deze seconden, hier en nu, de laatste kunnen zijn van je leven en het stemmetje tussen je oren schreeuwt: ‘godverdomme, ik wil helemaal nog niet sterven’, ik verzeker je dat de drang om te overleven niet rauwer komt dan op dat moment. Jezelf voelen doodgaan is een schokkend brutaal gegeven.
Aan de andere kant leer je heel snel een hele hoop over jezelf. En ik hou heel veel van de man die ik blijkbaar ben op zo’n moment. Zeer bemoedigend, zeer rustgevend. Hoe bizar het waarschijnlijk klinkt, op een bepaalde manier is het een bevrijdende ervaring geweest. Er wordt trouwens hard van leer getrokken door de jongens in de cardiac club 
. Een van de pillen die je krijgt is in de vorm van een hartje. Lachen, jongen!
Ik ben uitstekend opgevangen, ik heb geweldige zorgen gekregen en ik heb een kleine chirurgische ingreep ondergaan die evenveel drama inhield als koffiezetten. Ik heb enorm veel steun gekregen uit mijn vrienden- en kennissenkring en dat maakt me heel blij, dankbaar en nederig.
Ik leef nog en ik ben daar geweldig blij om. Ik kijk anders naar het leven, dat kan moeilijk anders en Ik heb er heel veel goesting in.
Geloof me vrij. Mijn spaghetti voor en na proefde anders
en reken maar dat mijn zoon en dochter verplicht een dag met I. zullen moeten doorbrengen in de toekomst omdat ik trots ben zo iemand te kennen en mijn kinderen kunnen daarvan héél veel leren; overleven, over leven en meer.
Dank u I. dat we u mogen kennen en dank je voor je prachtige kijk op het leven .
